РОҒУН – ДАСТОВАРДИ БУЗУРГИ ДАВРОНИ ИСТИҚЛОЛ
Истиқлол барои ҳар миллат танҳо соҳиб шудан ба Парчам, Нишон ва давлатдории мустақил нест. Истиқлол пеш аз ҳама масъулияти бунёди давлат, таҳкими пояҳои иқтисодӣ, рушди инфрасохтор ва фароҳам овардани шароити арзандаи зиндагӣ барои мардум мебошад. Дар Тоҷикистон солҳои соҳибистиқлолӣ бо корҳои бузурги созандагӣ ва татбиқи лоиҳаҳои муҳимми миллӣ тавъам гардидаанд. Дар миёни ин дастовардҳо Нерӯгоҳи барқи обии Роғун ҷойгоҳи махсус дорад.
Роғун имрӯз ҳамчун яке аз муҳимтарин лоиҳаҳои энергетикии кишвар шинохта мешавад. Сохтмони ин иншооти бузург барои Тоҷикистон аҳаммияти иқтисодӣ, энергетикӣ ва иҷтимоӣ дорад. Дар баробари тавлиди нерӯи барқ, Роғун ба рушди саноат, беҳтар гардидани имкониятҳои иқтисодӣ ва таҳкими заминаи рушди устувори кишвар иртиботи мустақим дорад.
Роғун танҳо як иншооти бузурги энергетикӣ нест. Он таҷассуми меҳнати садҳо ва ҳазорон нафар мутахассисон, муҳандисон, сохтмончиён ва коргарон мебошад, ки дар марҳилаҳои гуногуни сохтмон саҳм гузоштаанд. Ҳар як қитъаи бунёдшудаи ин иншооти азим гӯё саҳифае аз таърихи навини Тоҷикистонро дар худ таҷассум мекунад.
Аҳаммияти Роғунро метавон, пеш аз ҳама, дар таъмини имкониятҳои бештари энергетикӣ барои кишвар арзёбӣ кард. Иқтидори гидроэнергетикии Тоҷикистон хеле бузург буда, истифодаи самараноки он метавонад барои рушди соҳаҳои гуногуни иқтисоди миллӣ заминаи мусоид фароҳам оварад. Нерӯи барқи тавлидшуда барои фаъолияти корхонаҳо, рушди истеҳсолот ва беҳтар намудани инфрасохтори иҷтимоӣ аҳаммияти муҳим дорад.
Аз ҷониби дигар, Роғун рамзи сохтмони давлати муосир низ мебошад. Зеро давлатдорӣ танҳо бо сухан ва шиор устувор намешавад, он ба иқтисоди қавӣ, инфрасохтори рушдёфта, мутахассисони соҳибкасб ва лоиҳаҳои дарозмуддати миллӣ ниёз дорад. Аз ин нуқтаи назар, сохтмони Роғун яке аз намунаҳои барҷастаи талошҳои созандагӣ дар давраи Истиқлол мебошад.
Ин иншооти бузург барои наслҳои ҷавон мактаби меҳнату масъулият аст. Ҷавонон дар мисоли Роғун мебинанд, ки сохтмони як иншооти миллӣ танҳо бо маблағу техника анҷом намеёбад. Барои амалӣ намудани чунин ҳадафҳо дониш, касбият, сабр, масъулият ва меҳнати содиқона зарур аст.
Имрӯз ҳангоми сухан гуфтан дар бораи дастовардҳои Тоҷикистон дар солҳои Истиқлол, номи Роғун ҳамчун як лоиҳаи муҳимми миллӣ садо медиҳад. Ин ном бо мафҳумҳои созандагӣ, энергетика, меҳнат ва ояндаи кишвар пайванд гирифтааст.
Роғун ба мо як ҳақиқати муҳимро ёдрас мекунад: Истиқлол вақте маънои воқеӣ пайдо мекунад, ки онро бо меҳнати созанда, дониш, масъулият ва бунёдкориҳо таҳким бахшем. Иншооти бузург на танҳо барои имрӯз, балки барои фардои миллат сохта мешаванд.
Пас, Роғунро метавон яке аз рамзҳои муҳимми даврони Истиқлоли давлатӣ рамзи иродаи созанда, меҳнати дастаҷамъона ва талош барои рушди энергетикии Тоҷикистон донист. Бузургии Роғун танҳо дар андозаи иншоот нест, бузургии он дар маъноест, ки барои имрӯз ва фардои кишвар дорад.
Роғун – мактаби созандагӣ ва саҳифаи муҳимми таърихи навини Тоҷикистони соҳибистиқлол аст.
С.Қурбонова, муаллими калони кафедраи грамматикаи
забони арабии факултети забонҳои шарқи Муассисаи давлатии таълимии
«Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров»