Нидои бешарафро мешунавед?
Огоҳӣпайдо кардам, ки нафари бешарафтарини машҳур дар хоки афғон Муҳаммадиқболи Садриддин бо овози мушомези худ тавассути шабакаҳои иҷтимоӣ мардуми шарифи Тоҷикистони соҳибистиқлоли маҳбубро ба корпартоиву тазоҳуроти зидди давлатдорӣ даьват намудааст. Эҳтимол ӯ андеша дорад, ки дар ҷомеаи кишвар амсоли худ ва наҳзатиёни палиди ҳамсафаш ҳамҷинсгароёне пайдо мешаванду ба даъватҳояш мепайванданд? Пӯшида нест, ки дар байни ҷомеаи сернуфузи кишвар бархе нафарони ноқисулақл, ки душманони ҳасудкору бахиланд, мавчуданд. Лекин, онҳо ангуштшуморанду худи мардуми заҳматқарини кишвар онҳоро саркӯбу безарар хоҳанд кард. Вале, мутаасифона, баъзе тоҷикистониёнимуҳоҷир ба ин ҳарзаҳои чуғзонаи наҳзатиён бовар мекунанду фирефтаву гумроҳ мешаванд. Аламовар онаст, ки нафарони алоҳида ба нафари хамҷинсгарои бешараф, чун МухаммадиқболиСадриддин эътимод меёбанд, ки эхтимолан нишонаи моил будани онҳо ба ҳамҷинсгароию бешарафӣ бошад? Вагарна фарди солимақл чунин даъватҳоро қотеъёна маҳкум мекунаду аз бешарафон ҳазар карда худро дар канор мегирад !
Магар намедонанд, ки тазоҳуроту зиддиятҳоро фарҷом танҳо нооромию харобкорист? Аз ин амалҳо нафарони муғризи наҳзатӣ холҳои сиёсиву даромад аз хоҷагонашон ба даст меоваранду бас?!
Ҷомеаи тамаддунофару фарҳангсолори Тоҷикистон аз мақсадҳои палидонаю разилонаи нобакорони наҳзатӣ бо тарҳрезии хоҷагони хориҷӣ ва сардории Кабирии муртади мазҳабфурӯш ба хубӣ огаҳанд ва намегузоранд, ки бори дигар ин тоифаи хоину ватанфурӯш кишвари биҳиштосоямонро ноорому хароб созанд. Ҳадафҳои муғризонаи палидонинаҳзати ҳеҷ давру замон дар сарзамини поки тоҷикон амалӣ нахоҳанд шуд вахуди нобакорони ватанфурӯши ватангадоро рӯзи сахтимазлумӣ фаромерасад. Аслан, имрӯзҳо интоифаи ҳамҷинсгарои бешараф дар назди хоҷагони аҷнабӣ ғуломони ҳалқабаргӯшанду ҳуқуқенадоранд, ки сухане ғайр аз бӯҳтону тӯҳмат гӯянд.
Ба насли калонсолу ҷавони Тоҷикистони маҳбуб муроҷиат менамоям, ки ҳаргиз ба даъватҳои палидонаи наҳзатиёни нобакор, дасисабозию иғвоангезиҳои Муҳиддини Кабирии фосиқ ва Мухаммадиқболи бешараф фирефта нашаванду ба инхоинони ватанфуруш муқовимати шадид нишон диханд. Шукронаи мамлакатиободу осуда, соҳибистиқлолу соҳибихтиёр кунанду дар партаву сиёсати одилонаю оқилонаи роҳбарияти олии кишвари биҳиштосоямон муттаҳиду сарҷамъ бошанд. Бо азми қавӣ ва иродаи матин Ватани маҳбубамонро ба сӯи ояндаи дурахшон раҳнамою ҳидоятгар бошанд!
Итминони кавӣ дорам, ки хамҷинсгароёни бешарафи оқипадари наҳзатиро ҷазои сазовор дар охират интизор асту ҷомеаи мутамаддини имрӯза онҳоро маҳкум намуда хоҳони нобудшавии онҳост. Чун хаси болои об ҷараёни ҷаҳонӣ онҳоро аз мадди назари ҷомеа дур хоҳад кард.
Собиров М.С.- дотсенти кафедраи экология ва ҳифзи табиати факултети геоэкология ва туризми МДТ “Донишгоҳи давҷлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров”