Ба меҳрубониҳои шумо ниёз надорем!
Мушоҳидаҳо собит месозанд, ки дар ҳама давру замон ба ҷумла давлату давлатдорӣ мухолифоне пайдо мегарданду бар зидди ҳукмронӣ ва сохти давлатдории ин ё он ҳокимият баромад менамоянд. Ҳамин гуна фаъолияти мухолифин дар давлатҳои абарқудрат ҳам мушоҳида мешаваду ҳам дар давлатҳои кӯчак!
Мутаассифона, халқи тоҷикро ин гуна шахсони “барӯманд” чунон беш гашта буданд, ки халқи тоҷик асри гузаштаро бо ҷанги таҳмилӣфарҷом додаву дар натиҷа бар чандин солҳо аз пешрафту тараққиёт боз монда... гӯиё “олимон”-у «ҳофизон» ва донандагони Каломи шариф ҳастанду давлату миллатро роҳбаладӣ кардан пешаи онҳост... бехабар аз он, ки ин миллат аз аҳли қаламу калом ҳасту ҳар як хати китоби муқаддасро ба хубӣ омухта!...
Дар ҳақ, мухолифони “ҳақтарош” ба монанди М.Кабирӣ ва муридонаш, ки худро он чунон “ватандор” мегиранду “ғамхор”-и халқ фикр мекунанд, ки ин халқу давлатро “меҳрубониҳо”-и онҳо ба касе лозим бошад. Масалан, худ гурезаанд, гуреза аз ҷавобгариҳое, ки замоне дар ин кишвар бетартибиҳое сохтаанд, гуреза аз он, ки гӯиё дар ин мамолик “ҳавои созгоре” набошад.... Оқои Кабирӣ бар гӯшаи ақли худ ҷой бидиҳед, ки он бесарусомониҳое, ки шумо ин ҷо сохтаед, ин халқ ва таърих ҳаргиз намебахшад!!!! Он сагоне, ки паҳлуи шумо аккосзанон пайравӣ доранд, чунон дурӯя ва ё хатто серӯя ҳастанд ва ё фурухташудае беш нестанд, ки дар мавриди бастани ихроҷи молӣ бо ду пул шуморо мефурӯшанд! Бале, бале мефӯрашанд, зеро ба ранги шумо - шогирдони азизатон низ фирефтаи пулу мол ҳастанду беше нест! Шумо аз хоҷагони хориҷиатон, онҳо аз шумо.... вагарна он чунон уллосзанон дунболи шуморо намегирифтанд....
Ба гуфтаи шумоён дар ин дунё ҳама чиз нарх дорад, бале ҳар моле арзиш дорад! Подоши амалҳои шумо фикр мекунам, ки кайҳост дар номаи аъмолатон навишта шудааст! Зеро нишондодҳои китоби муқаддас то ҷое мо омӯхтаем, иғвоангезию ҷангсозиро маҳкум месозаду ҳаргиз бахшоянда нест! Ин халқу миллат ҳаргиз хоинонро намебахшад!
Мо ҷонибдорӣ сулҳу ободӣ будему ҳастем!
Шарифзода М.