Ҷинояткорон бояд ҷазо бинанд

Ҷинояткорони сарҳадии Қирғизистон, ки дар сарҳад бо маслиҳати пешакӣ ба шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистон сангандозӣ карда сими симчӯби барқиро бурида оромии мардуми минтақаи Ворух ва Хоҷаи аълоро халалдор карда, иғвою дасисаро пеш гирифтаанд, аз ҷониби Прокуратурати генералӣ парвандаи ҷиноятӣ оғоз ёфтааст. Зери ин ҳодисаи нахстин нест, ки қирғизҳо мардуми тоҷикро ба чунин ҳолатҳои ғайриинсонӣ оварда расонида истодаанд. Дар пай ҳодисаи ба таври сунъӣ ташкилшуда Раиси шаҳри Исфара Баҳоваддин Баҳодурзода захмӣ шуда, ба беморхона интиқол дода мешавад. Ин санадест, ки бояд мавриди баррасии амиқ қарор гирифта, омилони ҳодиса ба ҷавобгарӣ кашида шаванд. Қирғизҳо аз ҳусни тафоҳуми ҳамсоягӣогаҳӣ, ки надоранд, бештар дар сарҳад замин гуна ҳодисаҳоро ташкил намуда, ахиран боиси қурбонии зиёди шаҳрвандони худ гардиданд. Ҳукумати мамлакат бояд кореро анҷом диҳад, ки дигар чунин корҳои ғайриинсонии қирғизҳо нисбати тоҷикони наздисарҳадӣ такрор нашавад. Ин халқи беадаб ва бодиягард аз фазилатҳои инсонӣ огаҳӣ надорад. Ҳукуматаш, ки дар дасти як ҷинояткор ва туремчик қарор дорад, аз ин гуна ҳукумат бояд нафрат кард. Ду бодиягарди овораро соҳибӣ карда наметавонад.

Тавре аз гузоришҳои Мақомотҳои қудратӣ бар меояд қирғизҳо ба корҳои аблаҳонаашон қаноат накарда, бо дастгирии шумораи боз ҳам зиёдтари хизматчиёни ҳарбӣ ва аҳолии маҳаллӣ бо силоҳи оташфишон дар даст, техникаи ҳарбӣ ва дигар намуди силоҳи оташфишон ба аҳолии маҳаллӣ, объектҳои инфрасохторӣ ва дидбонгоҳҳои сарҳадии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки ба халалдор сохтани тамомияти арзӣ ва соҳибихтиёрии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ғасби ҳудуд ва хароб кардани моликияти хусусӣ ва давлатӣ равона шуда буд, ҳуҷуми мусаллаҳона карданд. Ин чӣ беадабӣ аст, ки як халқи кӯчманчӣ нисбати халқи таҳҷоӣ чунин корҳоро раво мебинад.

Мо ин гуна мавқеъгариҳои ҳамсояи кӯчманчии хешро маҳкум менамоем.

Кайхусрав Каримов –устоди донишгоҳ