Бешараф аз куҷо донад, шараф!
Пас аз намоиши филми мустанади бешарафӣ, ки собит сохт чи гуна як нафар наврас, ки падараш аз саркардагони ТТЭ ҲНИ аст, ба кишвари исломии дигар паноҳ мебаранд ва дар он ҷо ин наврас Мухаммадикболи Садриддин мавриди таҷовузи ҷинсии қумандон Ғулом мешавад. Бубинед, ки ин нопок аз номи дини мубуни Ислом ҳарф мезанаду дар асл чи амалҳои нопок зидди ахлоқиву зидди инсонӣ анҷом медиҳад. Ором ором дар ӯ ин амал ба хислат табдил меёбад. Дар ин филм нишон дода шудааст, ки онхое, ки аз номи дини мубини Ислом ҳарф мезананд то чи андоза пуррӯю бешарафанд. Ва ташкилоти террористии наҳзатӣ чи гуна як навраси бегуноҳро ба як инсони бешарафи пуррӯй табдил медиҳад. Ин хислат ба таври ҳамешагӣ дар раванди кору фаъолият ва муносибати ӯ ба атрофиён то ҳанӯз таъсиргузор аст. Аз тарафи дигар одати ба малака табдилёфтаи ӯ боиси он мегардад, ки ҳеҷ гоҳ дигар аз ин вазъ даст накашад. Ҳолати аввалияаш маълум аст, ки тавассути таҷовуз сурат мегирад, вале баъдан ин ба як амали ҳамешагии ӯ табдил меёбад, ки минбаъд дар ҳар куҷое умр ба сар барад чунин муносибат ва амалҳоро идома медихад. Пас аз оне ки Афғонистонро тарк карда ба Покистон меравад дар он ҷо низ ҳамин гуна амалҳои номатлуб ва алоқаҳои шаҳвонии хешро идома медихад. Воқеан амали шаҳвонӣ ба ӯ ҳамчун хислат одат табдил ёфта буд, ки бидуни анҷоми он наметавонист умр ба сар барад.
Акнун пас аз ошкоршавии одатҳои бади Мухаммадикболи Садриддин, махсусан таҷовуз шудан ва ба одати ҳамешагӣ табдил ёфтани беномусиву хумори лутиаш мехоҳад тамоми мардуми оламро мисли худ тасаввур намояд. Акнун ба савсатагуихои нав шуру намудаасту мехохад ҳамон одати хешро бар дигарон низ бор кунад!
Исмоил Ҷабборзода