Гурӯҳи 24 ва ақидаҳои аблаҳонаи онҳо

Сарвари ҳизби наҳзати ислом Муҳиддин Кабирӣ ҳаммаслаконаш гурӯҳи №24 ва ҳамаи пайравонашшомили ва давомдиҳандаи равияҳои куҳнатарини “Ихвон-ул-муслимин” буданашонро бори дигар исбот наммуданд. Зеро чанде пеш дар баромади худ сарвари гурӯҳи24 Ҳусайн Ашӯров иброз намуд, ки“...шумо касоне ҳастем, ки сипари ин кишварем дар умум ҳамаи мову Шумо имрӯз касоне ҳастем, ки қадам ба қадам бедор мешаванд сипар ва забори кишвар ҳастем”. Бояд гуфт, ки ин равия усули қадам ба қадамро пеш гирифта оҳиста оҳиста бо ҳар гуна роҳу воситаҳо равияи худро паҳн мекарданд. Ҳусайн Ашӯров ин қадар дар баромадаш иброз намуд, ки мо хоҳони сулҳ ҳастем, кишварро обод мекунем ва ҷавононро барои шомил шудан ба гурӯҳаш даъват кард. Ӯ аз набуданизабор дар сарҳадҳо изҳори нигаронӣ кард ва гуфт, ки “солҳои пеш ин гуна заборҳои калон дар кишварҳо сохта мешуданд барои муҳофизат кардани кишвар”. Ҳой Ҳусайн Ашӯров магар ту бехабарӣ, ки мо дар кадом аср зиндагӣ мекунем. Ин гуна заборро барои ту барин маймунҳо сохтан лозим. Шояд дар ҳамонҷо ором нишинӣ.

Мо дар ҷомеаи обод осоишта ва дар фазои оромиву якдигарфаҳмӣ умр ба сар мебарем на дар давраи обшинаи ибтидоӣ. Худро девори муҳофиз гуфта бо гапҳои дуруғинат сари ҷавононро вайрон мекунӣ. Агар Шумо муҳофиз бошед пас чаро беру аз Тоҷикистоне, чаро бадарға аз кишвари худ ҳастет. Шумо аламу ситами худро ба дигарон бор накунед ва майнаи онҳоро ба аламҳои худ гич накунед. Монед он ҷавонмардон барои оилаҳояшон зиндагӣ кунанд. Ба гапҳои Шумо нафарони бемаърифату камсавод бовар мекунанд. Хушбахтона ҷомеаи мо босавод аст. Бадиву неки сиёҳу сафедро хуб дарк карда метавонад. Ва барои ҳуқуқу манфиатҳои худ низ истодагарӣ карда метавонад. Нафароне, ки аз Ватан берун мешаванду дигар барнамегарданду бар доми ту барин аблаҳон меафтанд Шумо барин курнамаканд, ки нону намаки ин кишварро чашида ба рӯяш хок пошида мераванд. Хушбахтона вақт довари ҳақиқист. Тоҷикистон қадам ба қадам сабзида истодааст, ки ҳоло умри ҷовидоне дар пеш аст.

Биоишаи Назар