Изҳорот: Номус ва шараф чизи муқаддас аст!
Тавре дар тамоми расонаҳои иттилоотӣ ба мушоҳида расид аслу моҳияти нафароне, ки аз номи ислом мардуми тоҷикро гул задань шуда, аз оби лойкардаашон моҳи доштанӣ буданд, ошкор гардид. Инҳо нафароне ҳастанд, ки номуси мардии худро фурӯхта, виҷдону ҷавонмардии хешро гум кардаанд. Яке аз чунин нафарони бешараф Муҳаммадиқболи Садриддин ба шумор меравад. МуҳаммадиқболиСадриддин, ки аз хонаводаи яке аз муллоҳои бесаводи беимон Мирзоқаландар ба дунё омадааст, қурбони ақидаҳои ифротии падар шудааст. Муҳаммадиқболи Садриддин, ки аз падараш нафрат, ки дошт рӯзи ҷанозаи падараш ҳозир нагардид. Албатта, нагиҳ доштани фаризаҳои исломӣ яке аз рукнҳои ислом ба шумор меравад. Қадри падару модарро донистан ҳам баои марди мусалмон вазифаи асосӣ аст. Вале Муҳаммадиқболи Садриддин, ки аз ин арзишҳо дур монда, худро дар як олами ғайриинсонӣ андохтааст, ин чизҳоро намедонад. Ғурури мардии Муҳаммадиқболи Садриддин дар даврони кӯдакӣ шикаставу нобуд шудааст. Имрӯзҳо дар ҳалқаҳои худ дар Афғонистон доир ба Муҳаммадиқболи Садриддин қиссаҳои зиёде доранд ва корҳое, ки аз замони баччагии ӯ ба вуҷуд омадааст, дар сари забони онҳо қарор дорад. Муҳаммадиқболи Садриддин, ки ба бешарафӣ қадам ниҳодааст, чӣ гуна метавонад, ки мардуми мусалмонроба роҳи росту дуруст ҳидоят кунад? Ин суолест, ки бояд Муҳиддин Кабирӣ ба он посух диҳад. Муҳиддин Кабирӣ низ яке аз чунин нафарони беномус буда, дар ташкилоти ифротии худ танҳо ба чунин инсонҳои бешараф мисли Муҳаммадиқболи Садриддин такя кардааст. Ин коре, ки ӯ мекунад то кадом дораҷа ба аркони исломӣ рост меояд? Оё инҳо исломро ба баяабозӣ намекашанд. Ташкилоти террористии ҲНИ ташкилоти чунин нафарони бенумусу бешара буда, дар саргаҳи он муҳиддин Кабирӣ қарор дорад. Марг ба чунин нафарони беимон. Марг ба инсонҳои бешераф. Мо мардуми тоҷик ин бенангиро намебардорем ва боварӣ дорем, ки тамоми мардуми тоҷик ин ҳодисаҳои нангини ба сари Муҳаммадиқболи Садриддин омадаро маҳкум менамоянд.
Кайхусрав Каримов –устоди ДДХ