Гургзода оқибат гург шавад...
Дафтари додситони Додгоҳи байналмилалии ҷиноӣ хабар додааст, ки муроҷиати гуруҳе аз фаъолони Қирғизистонро роҷеъ ба низои мусаллаҳонаи ахир дар марзи ин кишвар бо Тоҷикистон дарёфт карда, ба қайд гирифтааст. Мувофиқ ба иттилоъи расонаҳо, Сания Токтогазиева, ҳуқуқшинос ва ҳомии ҳуқуқ дар Қирғизистон ба расонаҳо гуфтааст, ки посухи додситони Додгоҳи байналмилалии ҷиноиро рӯзи 14-уми июн дарёфт карданд.
Гуфта мешавад, ки як гурӯҳ аз фаъолони мадании Қирғизистон рӯзи 6-уми июн ба додситони Додгоҳи байналмилалии ҷиноӣ муроҷиат карда, хостаанд, ба зидди раҳбарияти Тоҷикистон бо гумони «ҷинояти ҳарбӣ алайҳи сокинони осоиштаи Қирғизистон» тафтишот оғоз карда шавад.
Ин хабар чанд рӯз инҷониб дар сомонаҳои интернетӣ ва шабакаҳои иҷтимоӣ давр мезанад ва мавҷи вокуниши корбарони тоҷикиро ба бор овардааст. Ин амали ҷониби Қирғизистон бори дигар собит намуд, ки халқи қирғиз на номус дораду на ор. Баъд аз иғвогариву сар намудани муноқишаҳо боз даъвои кушодани парвандаи ҷиноӣ алайҳи Тоҷикистон ҳамон мақоли маъмулии “Неши каждум на аз раҳи кин аст, Балки муқтазои табиаташ ҳамин аст”-ро ба хотир меорад.
Дар муроҷиатнома гуфта шудааст, ки ба зидди сарфармондеҳ ва низомиёни Тоҷикистон бар асоси банди 53-и Асосномаи Рум бо гумони содир кардани ҷинояти ҳарбӣ алайҳи сокинони осоиштаи Қирғизистон тафтишот оғоз карда шавад.»
Ба гуфтаи Токтогазиева, зери ин муроҷиатнома як қатор ҳомиёни ҳуқуқ, созмонҳои ҷамъиятӣ ва ҳуқуқшиносон имзо гузоштаанд.
Ин ки ҷониби Қирғизистон барои ҷанг ва муноқиша пайваста баҳона мекобад, натанҳо мардуми тоҷик, балки сокинони минтақа ба хубӣ медонанд. Таърих гувоҳ аст, ки ҳар муноқишае, ки то имрӯз дар марз рух дод, ҳама натиҷаи иғвогариҳои мардуми кӯчманчии қирғиз буду ҳаст.
Ин бори аввал нест, ки замоне, ки сокинони Тоҷикистон барои сулҳ талош мекунанду ба мардум роҳи мусолиҳаву осоиштагиро талқин месозанд, халқи қирғиз шуруъ аз масъулини мақомоти давлатӣ то халқи оддӣ якдигарро ба ҷангу низоъ даъват мекунанд.
Таърих гувоҳ аст, ки ғасби замини бегона ҳеҷ гоҳ барои тоҷикон одат набуд ва нест. Тафовути байни тоҷикону ҷониби қирғиз низ дар ҳамин аст, ки мо дар фарқ ба халқи кӯчманчии қирғиз ҳеҷ гоҳ ба замини ҳамсоя бо чашми бад ва ҳасуд нигоҳ накардаем.
Ҳамин як факт кофист, ки халқи қирғиз дар масъалаи марз натанҳо бо тоҷикон, балки дигар ҳамсоягон, аз ҷумла мардуми ӯзбек низ мушкил дорад, симои аслии халқи бемаданияти қирғиз ошкор гардад.
Адолат дер ё зуд тантана мекунад ва чеҳраи манфури қирғиз рӯзе барои ҷомеаи ҷаҳон кушода хоҳад шуд. Аммо хулосаи аъмоли зишти ҷониби қирғиз ҳамин як байт аст:
Гургзода оқибат гург шавад,
Гарчи бо одамӣ бузург шавад.