Холҳои модарзодӣ!
Табиати мӯъҷизаофар дар раванди пайдоиши одамизод баъзан саҳвҳое дорад, ки он дар тавлиди кӯдаки пурмӯй, думдор ва ҳоказо метавон мушоҳида кард, ки дар илм ҳамчун унсури рудиментӣ шинохта ва омӯхта шудааст. Умуман, илми генетика (ирсият) муайян кардааст, ки унсурҳои рудиментӣ иштибоҳе дар раванди таҳаввулот асту ин ҷараён барои ҷудо кардани баъзе нопокон истифода мегардад.
Табибони аврупоӣ, ки дар илми тиб хеле беназиранд, муайян кардаанд, ки дар баъзе нафарони беватану хиёнатпеша баъзе нишонаҳои модарзодӣ пайдо шуданд, ки далолате ба ирсияти онҳост ва дар намуди холу холчаҳо мушоҳида мегардад. Дар қатори хулосаи табибон тоифае аз дасисабозони хориҷии паноҳӣ андеша карданд, ки ин холдорони бадзот метавонанд манбаи тарғиби ғояҳои ифротӣ ва ҳам сухангӯиҳои бешармона бошад. Аз дарёфти чунин афрод онҳо шодиёна ҳизбу созмонҳои террористию ифротӣ таъсис додаву нафарони холи модарзодӣ доштаро аъзои он кардаанд, ки ватанфурӯшу хоинонро айни муддао буд.
Дидани ҷумлаи хиёнатпешагони ифротгаро ба монанди Сайидюнуси Муҳаммадиқбол, Шавкату Мирзо ва ҷурме дигар бо сардории аблаҳи манфур Муҳиддин Кабирӣ нишонаи олии ҳаққонӣ будани қонуни ирсият аст. Чунин кӯтоҳандешони виҷдону ватанфурӯш ҳам бо ҳаволаи хоҷагони маблағгузори хориҷӣ ва ҳам вобаста ба палидию маккорӣ иғвогарию дасисабозӣ, дили сиёҳи нопоку дигар манфуриҳо доимо нисбат ба сарзамини зодаашон аз шабакаҳои иҷтимоӣ сангу сангрезаҳои беасоси бадбӯй ҳаво медиҳанд. Худ муттаҳам дар пеши мардуми Тоҷикистон ҳастанду мехоҳанд андешаи муҳоҷирони тоҷик ба даст оранд. Зеро, онҳо дар фироқи Ватан аз баъзе палидиҳои наҳзатиён бехабар мондаанд.
Алалхусус, ивази ном кардани ташкилоти террористию экстремистии ҳизби наҳзати Ислом ба “Паймони миллии Тоҷикистон” баъзе нафаронро гумроҳ месозад, ки наҳзатиёни беайб ин созмон таъсис додаанду нопокони наҳзатӣ ба онҳо ҳамроҳ нестанд. Бехабаранд, ки ин ҳамон афроданд, ки ному пӯст иваз кардаанд, вале палидии ирсиашон боқӣ мондааст. Аз ин лиҳоз, набояд ба онон бовар карду нашояд пайравӣ ба суханҳои онон кардан. Хубтараш онҳоро чун магаси сари дастурхон нобуд кард, ки ҷомеаро нороҳат насозанд. Танҳо ин амал сазои арзандаи онҳо мебошаду ҳар солимақл бояд наҳзатиёни ифротиро чун пашшаҳои хунмак пахш намуда саҳмгузори оромии ҷомеа бошад.