Бешарафии Муҳаммадикболи Садриддин
Барои халқи тоҷик ҷанги шаҳрвандӣ як дарси ибратомўз буд, ки хеҷ гоҳ азхотираҳоямонфаромўш нахоҳанд шуд. Мардуми тоҷик намехоҳад, ки дубораба доми найрангу фиреби шахсонихоин ба мисли Муҳиддин Кабирӣ ва Муҳаммадиқболи Садриддин гирифтор шаванд. Ягон терррорист наметавонад, ки дар Тоҷикистони соҳибистиклол ва ободу зебо нақшахои нопоки худро амали намояд, зеро мардуми шарафманди тоҷик имконият намедиҳанд, ки чунин шахсон дар Тоҷикистон кор ва фаъолият намоянд. Муҳаммадиқболи Садриддин бо баробар пайрави кадан ба ин хизби ифротгароў як умр аз хотири мардуми тоҷик ва насли оянда, хамчун хоин ва ватанфурўш нақш хоҳанд баст. Ин ашхос ба гузаштаи хеш ва давлату миллат иснод меоваранд. Зеро аз рўзҳои аввали фаъолияташон ин хоинони Ватан ҳамеша бадандешиву бадниятиро дастури худ қарор дода, бо роҳнамоиву ҳидоятҳои хоҷагонашон мунтазам фаъолиятмекарданд. Маҳзбо чунин андешаҳои ғаразнокихеш онҳо бори дигар мехостанд мардумро гумроҳ карда дар ҷомеа кинаву адоватро паҳн намоянд. Чунин шахсонтаёранд, ки бо маблағҳои ҳоҷагони хориҷии худ дарТоҷикистон дилхоҳ супоришу ҳадафҳои нопоки сарпарастонашонро иҷро намоянд, ҳатто таёранд Ватан, модарбарин арзишҳоро ба маблағҳои сарпарастонашонфурўшанд. Ўяк шахси қаллоб буда бо роҳи фиреб аз мардум маблағи зиёдро гирифта онҳоро фиреб дода аст. Бояд қайд кард, ки ў аз овони хурди душвортарбия буда маълумоти нопурраи миёна дорад
Аз террорист хама чизро интизор бояд шуд. Зеро аз Муҳаммадиқболи Садриддин харгуна макру ҳиллароинтизор шудан мумкин аст. ва аъз Муҳаммадиқболи Садриддинаъзои фаъоли ТЭТ ҲНИ мисли рўбоҳ хастанд, ки дар камтар имконият бо маккру фиребаш мехоҳанд таваҷҷуҳи мардумонро ба худ ҷалб намояд, аммо хадафхои нопоки онҳо дастгири нахоҳанд ёфт.