​Ҳамсадои ҳамҷинсгаро!

Дар шабакаҳои иҷтимоӣ рӯзҳои охир сару садоҳои нафарони наҳзатии палиди хоин тавассути сайтҳои гуногун баланд шуда истодааст. Дилсиёҳони бадбахти худозадаи наҳзатӣ аз ҳаёти орому осуда, амониву пурсаодати мардуми заҳматпешаи кишвар дар алам буда, чун аламзадагони бадандеш ба амалҳои содиқонаи роҳбариятиолии кишвар, мақомотҳои қудратӣ ва симоҳои маъруфи Ватани азизамон хӯрдагирӣ намуда машғули ҳарзагӯианд. Масалан, Иқболбии ҳамҷинсгаро бо тинати палидона ҷараёну натиҷаи Иҷлосияи тақдирсозро“ифлосия” номида тарҳрезии гурӯҳимансабхоҳон вонамуд карданист. Аввало, он давра Муҳаммадиқболи Садриддин кӯдаки бефаҳму беандеш буду то ҳол аз таҳлили воқеии он замона оҷизӣ мекашад. Баъдан, эҳтимол меравад, ки баъди сироятёбӣ ба ҳамҷинсгароӣ Иқболбии ноҷинс гӯё тафаккури нав пайдо кардааст. Дар асл, ҳамаи ҳарзаҳояш тарҳи хоҷагони нобакори хориҷиашасту тавассути Кабирии балозадаи ватану мазҳабфурӯш ба ӯ барои қироати тӯтиворона пешниҳод шудааст.

Тамошои сайтҳои “Isloh.net” ва ғайра ҳангомаеро шабоҳат дорад, ки пурра ғаразу палидӣ, разиливу ноҳақӣ, сиёҳдиливу бадзотиимуаллифонашро рӯнамо менамояд. Алалхусус, ҳайратовар аст, ки давоми барномаҳояш Иқболаки хуносо асосан ба хабарҳою шунидаҳои “бузҳо”- и дохили кишвар такя менамояду ягон далели шаръӣ ва воқеӣ оварда наметавонад. Гумон меравад, ки дар сӯҳбати ҳамҷинсгароён мавзӯе баррасӣ шудаасту маҳфилорои сӯҳбатКабирии маккори рӯбоҳмиҷозИқболбии думбаҷунбонро муваззаф сохтааст, ки ҳамаи ҳангомаҳои сӯҳбатимуғризонро ба ҷаҳониён тарғибу ташвиқ намояд.

Ваъда додааст, ки барои хизматҳои "шоиста" наҳзатиён нафси шаҳвонии Иқболбиро сидқан қонеъ хоҳанд кард ва ҳатто метавонанд маблағе мукофот диҳанд. Иқболаки беилоҷ ба сифати ҷорчии наҳзатиёни палид ҳамаи ифлосиҳои бофтаро такрор ба такрор қироат дорад. Дар ин ҷода омода аст, ки охирин зарраи номусу орияти фардиро харҷ намояд.

Мардуми Аврупо, ки ҳаёти ҳамарӯзаи онҳоро наҳзатиёни муғризу палид бо иғвоангезивудасисабозӣ олудаи ғашиҳо сохтаанд, мебояд ба мақомоти давлатдории худ даъво баранд, ки кӯчаҳои ободро аз ин муртадони чоплуси иблиссифат пок созанд. Ҳамаи ин тӯдаи ифротзадагонро дастгир ва ба ватани аслӣ депортатсия намоянд. Тамоми мардум дар ақидаанд, ки ин худобехабаронро ҷазо бояд дар Ватани аҷдодӣ расад. Зеро, ҳатто ҷасади нопоки онҳо фазои Аврупоро гандидаолуд месозаду ҷавоби амалҳояшон дар маҳали зодаашон диҳанд. Мардуми заҳматпешаи кишвари соҳибистиқлоламон бошад, ин лаҳзаро бесаброна интизорӣ мекашанду ҷазои арзанда ба "хизматҳо"-и наҳзатиён хоҳанд дод.

Собиров М.С.- дотсенти кафедраи экология ва ҳифзи табиати

МДТ "Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров"

МАРКАЗИ ИТТИЛООТ