ТЭТ ҲНИ ва номуси Муҳаммадиқболи Садриддин
Ҳамагон хуб дар хотир доранд, ки сабабгор асосии ҷанги шаҳрвандӣ дар Тоҷикистон дар солҳои навадуми асри гузашта саркардагони ташкилоти террористиву экстремистии ҲНИ ба шумор мераванд. Онҳо мамлакатро ба коми оташ андохта худ бо пули аҷнабиён дар хонаҳои ободу барҳаво кайфу сафо карда гаштанд. Миллат ба нобудӣ расида, хатари пароканда шудани марзҳои мамлакат пеш омад. Аз ин ҷиҳат, мардум андак саросемавор ба тарафи Афғонистон кӯч баста, аз кишвари худ фирор карданд. Барои тоҷикон як маъракаи ҷонгудоз сар шуд, аммо саркардаҳои ин ташкилот аз пай мардум ҷиҳати ҷамъоварии маблағи ҳангуфт ба фоидаи хеш камар бастанд. Чандин нафар дар баробари бохтани хонаву дар ва зиндагии шоиста падару модарон, наздикону хешу таборони худро аз даст доданд. Дар баробари ин, баъзе модарону фарзандони тоҷик аз ҷониби яроқбадастони афғон афтида таҷовуз шуданд ва худро ба ҳалокат расониданд ва ё аз тарафи ҳамин қумондонҳокушта шуданд. Аммо бубинед, ки чунин ҳодисаҳои нангин ба сари ҳамин нафарони хунхор низ афтид ва ҳамин рӯзи сиёҳе, ки ба хонаи мардуми тоҷтк овардан ба хонаи онҳо низ даромад. Яке аз ҳамин гуна нафарон Мирзо Қаландар мебошад, ки ба мардуми гуреза ба молу ҷони онҳо хиёнат кард ва пулҳои онҳоро ба яғмо бурд. Тавре мардум мегӯянд бадкардаро даво нест вовайлои пинҳонӣ ин бадкарда низ номуси фарзанид ҷигарбандашро низ аз даст дод ва Муҳаммадиқболи Садриддин қурбони чунин корҳои падараш шуд ва дигар сарнавишташ аз даҳон ба даҳон дар байни аъзоёни ташкилоти террористии ҲНИ мегузашт ва ҳамин тариқ ӯ шарманда шуд. Муҳаммадиқболи Садриддин ҳарчанд бачаи хурдсол буд, номусашро бохт ва ҳамин тариқ ҳамчун як шаҳрванди номусбохта имрӯз фаъолияти сиёсӣ мебарад. Афсӯс,ин гуна инсонҳо роҳи дурусти зиндагӣ надоранд.
Кайхусрав Каримов–устоди ДДХ