Муҳаммадиқболи Садриддин ва қиссаҳои беномусии ӯ
Муҳаммадиқболи Садриддин, ки ба ислом даъват менамояд, яке аз пайравони қавми Лут ҳастанд. Ин марди беномус дар замони кӯдакӣ ба дасти қемондонҳои афғон афтода, вазифаи занро дар хонадони онҳо иҷро мекардааст. Вақте ба чанд суҳбатҳои анҷомдодаи Муҳаммадиқболи Садриддин нигоҳ мекунад, ҳамон ҳаракатҳои занонаи ӯ, ки дар замони кӯдакиаш ба ӯ омӯзонида буданд, ба мешоҳида мерасад. Муҳаммадиқболи Садриддин, ки худ беномус аст, аз ислом чӣ мехоҳад? Манзур аз исломгароииин галубойҳо чист? Алабаттаба ин саволҳо тамоми шаҳрвандони тоҷиказ филои “Бешарафӣ” посух гирифтанд. Муҳаммадиқболи Садриддин, ки дар Афғонистон дар дасти қумондон Ғулом афтода таҷовуз гардид, яке аз асосгузорони беномусӣ ва беҳайсиятии инсонӣ дар ташкилоти террористии ҲНИ ба шумор меравад. Шояд аз ин пеш устлдоин варзида ҳам дошт айни ҳол мувофиқи маълумотҳои бадастомада ин нафар вазифаи занро ба худ гирифта, дар ин замина ба қумондонҳои афғон хидмат мекардааст. Бар ивази хидмати Муҳаммадиқболи Садриддин ташкилоти террористӣ экстримистии ҲНИ пул ба даст оварда, дар роҳи ҷиҳоти исломӣ сарф менамудааст. Айни ҳол дар Аврупо вазифаи қумондон Ғуломро барои Муҳаммадиқболи Садриддин Муҳиддин Кабирӣ анҷом медиҳад. Кабирии беномус аз бешарафии Муҳаммадиқболи Садриддин истифода карда, онро ба сифати зан ба кор мебарад. Мо боварии комил дорем, ки ба нафарони дигар ҳам, ки аъзои ин ташкилот ҳастанд, ин беморӣ сироят кардааст. Муҳаммадиқболи Садриддин дар давраи ҷавонӣ номуси худро аз даст додааст ва хуб мешавад агар аз номи ислом дигар барнома ташкил накунад. Ин оинаи покро ба хокистари гуноҳҳои хеш олуда насозад. Муҳаммадиқболи Садриддин дар баробари фиреб додани чандин соҳибкорони баномус ва ба даст овардани пулҳои калони онҳо худро дар либосиинсонҳои олуфта ва ба имон дароварда, ба даъвату ваъз машғул шудааст. Вақте ки инсон ба шахсияти ин нафари дар ҳақиқат номусбохта аз наздик шинос мешавад, баъд хулқу атвори он маълум мегардад. Муҳаммадиқболи Садриддин аз корҳои анҷомдодааш бояд шарм дорад. Чун ӯ бемор аст, бояд аз номи ислом гап назанад. Зеро исломро чунин нафароне ба мисли Муҳаммадиқболи Садриддин дар байни мардум муҳаббаташро кам менамоянд. Мо корҳои анҷомдодаи Муҳаммадиқболи Садриддинро маҳкум намуда, ба мардуми тоҷик даъват ба амал меоварем, ки ҳушёрии сиёсиро аз даст надиҳанд ва фирефтаи ин нафарони беномус нашаванд.
Кайхусрав Каримов–устоди ДДХ