Ҳайфи номи инсонист ба ту фарзанди “Бешараф”
Чи тавре, ки мо аз тамошои филми хиёнат огаҳӣ пайдо намудем, воқеияти бисёр ҳам талх, ки дар сарнавишти як нафар инсон нақши мудҳиш, тирагӣ, шармсориву нопокӣ ва нобахшиданиеро бозгӯ намуд.
Ин воқеият инсонро дар пайроҳаи пурпечутоби зиндагӣ ба қурбонии дасти дигарон табдил додааст ва маҷрои ҳаёташро ҷониби оламе ҷалб намудааст, ки дар он олам фақат ва фақат бегонапарастию худбохтагӣ, дасисию моҷаро, разолату найрангу хиёнат, тақаллуб ва бенангуномусӣ, беобрӯи ва ҷаҳолат ҳукмрон будааст. Боз ӯ аз ин моҷарои пуршӯрӣ ва ноинсонӣ гӯёки роҳи наҷот дарёфтанист.
Ҳаргиз, мафкураи банди ҷаҳолат аст, ки ба раҳнамун сохтани дастони ӯ ба ин ҷода, ки вай ҳамчун як шахси бешууру бевиҷдон ва ҳатто баъзе хислатҳое доштааст, ки ҳатто ҳайвон ба худ раво намебинад, ба бешууриву ҳайвониаш худро ҳифз ҳам менамояд, яъне аз ҳайвони бадтарин ҳам бадтарин ва пасттарин дониста мешавад, чунин ашхос, ки бояд ҳарчи зудтар ба оғӯши тангиву торикӣ тела медиҳад.
Бояд чунин шавад!. Боз ин шахси беномусу хиёнаткор номи Муҳаммадиқболи Садриддинро ба худ доштааст, ҳатто ҳайф аст чунин исм барои ин шахси беномусу бегонапараст, нопоку разил ва хиёнаткор, бешараф, қаллоб...
Ба гуфтаи ҷабрдидагон, ки дар навор баромад намуданд, инчунин ҳуҷҷатҳои тасдиқкунанда низ мавҷуд будааст, ки Муҳаммадиқболи Садриддинро барои дуруғгӯиву, фиребгар ва қаллоб буданаш, тасдиқ менамояд. Яъне барои манфиятҳои шахсии худ аз ҳадису оятҳои Қуръон истифода бурда, бо мардумфиребӣ маблағҳои зиёдеро ба даст оварда ба зиндагии худаш сарфа менамудааст.
Тавре аз суханони ҳамсоягону наздикон огаҳӣ пайдо намудем, Муҳаммадиқболи Садриддин дар оилаи носолим, тарбия ёфтааст ва ҳатто падараш, ки худ дар ташкилоти терористии ҳизби наҳзат, ҳамроҳ будааст ӯро маҷбуран аз муассисаи миёнаи умумӣ гирифта ба таълимдиҳандагони “бетаълим” барои таълимоти динӣ ҷалб намудааст.
Ин инсони нохалаф, яъне Муҳаммадиқболи Садриддин якчанд манзилҳои истиқоматиро соҳиб будааст, аммо ҷойи кори аниқ надорад. Пас дуруст аст, ки ба мардумфиребиву қаллобӣ ва боз ба “беномусӣ” машғул будааст, гуфтаҳои боло далел шуда метавонанд, ки бахшиданашро инсони комил ҳатто тасаввур карда наметавонад.
Ҳайфи номи инсонист ба ту фазанди бешараф, ҷазои бадтарин насибат бошад!.
Мудири кафедраи санъати тасвирӣ ва ҳунарҳои ҳалқӣ Ҷалилова Ҳ.