Филми “Хиёнат” симои аҳримансиришт Муҳаммадиқболро ошкор кард
Мутаассифона дар он рӯзҳои фоҷеабор барои миллати тоҷик ифротгароёни палиди наҳзатӣ, ки ба сари мардуми тоҷик бадбахтиҳои зиёд оварданд, ҷанги шаҳрвандӣ оғоз намуда 160 ҳаз. нафар ҳамватани худро куштанд, 25 ҳаз. оиларо нобуд, 55 ҳаз. кудакро ятим монданд ва ба хоҷагии халқи кишвар 10 млрд. долл. амрикоӣ зарар расониданд, дар чунин вазъи мушкил рақсу бозӣ, хушҳолӣ намуда, бо дастони нопоки худ дар бораи мусибати мардуми тоҷик суханҳои беасосро паҳн намуда, мехоҳанд афазои афкори умумро тағйир диҳанд.
Дар филми мустанади “Хиёнат қисми 7”, ки тариқи ҳамаи шабакаи телевизиони кишвар пахш гардид, ҳамаи корҳои нопоку хиёнаткоронаи
Муҳаммадиқболи Садриддин фарзанди шахси бадахлоқу иғвогар Муллоқаландар аст, ки ҳатто дар ҷанозаи падараш иштирок накардааст Бинобар ҳамин таҳия ва намоиши филми мустанади бо ном “Хиёнат қисми 7” хеле саривақти ва бомаврид буда, барои дарки ҳақиқати таърих, ошкор намудани амалҳои нопоки хоини миллат муҳим аст, бинандаи закӣ аз он барои худ хулосаҳои заруриро мебароранд ва метавон гуфт, ки амалу кирдорҳои ин гуна афроди нопоку аҳримансиришт зидди сохти конститутсионӣ ва манфиатҳои давлату миллат буда, ХИЁНАТИ маҳз аст. Дар филми хиёнатқисми 7 доир бабешарафӣ ва қаллобии МуҳаммадиқболиСадриддинсухан меравад. Бо баробари тамошои ин филм ба хулосае омадем, ки ў як шахси қаллоб, фиребгар, хиёнаткор буда, бо роҳи фиреб аз мардум маблағи зиёдро гирифта будааст. Аз филм бармеояд, ки ў аз овони хурдсолӣ душвортарбия буда, маълумоти нопурраи миёна дорад.дарфилми “Хиёнат қисми7”чеҳраияке аз хиёнаткору касиф ва лаинтарин одамест, ки ҳамеша ба зиддин миллати тоҷик ва давлату ҳукумат ҳарф мезанаду сухан мекунаду сафтатта мебофад ва дурӯғпароканӣ мекунад. Шарафу номус чизи таҷовузнопазир аст, агар ин ду арзиши инсонӣ рахна шуд ва инсон бешарафӣ ва беномусии худро ба намоиш гузошт, ҳатман дур ё зуд шарманда ва радди марака хоҳад шуд, ки дар чеҳраи ин хиёнат кор дар қисмати филм дарк карда шуд. Қайд бояд кард, ки аз нигоҳи равон шиносӣ назар афканем, инсони носолим аст, ки ин гуна афродон барои ҷамъият хавфи калон дорад. Хиёнаткори бемаърифат ва каҷроҳу гумроҳ, аз сафсатагуфтану бедин хондани мардуму миллати мо ибо накарда, ҳамеша дар пояи дурӯғ дар шабакаҳои иҷтимоӣ худро журналист муаррифӣ намуда, сафсатахонӣ мекунанд. Худ носолим аст ва барои носолим кардани ҷамъият кӯшиш мекунад, зеро мисли худ ҳаммаслакони носолимро дар ҷамъият тайёр мекунад.
Акнунчӣ боядкард?
Ин ҷо матлаб он аст, ки ҷавонони гиромиқадр, ки аз руҳияи носолими ў огоҳ нестанд, бояд донанд, ки дағ-дағаи Муҳаммадиқболи Садриддин на барои ислом, балки барои зиёд кардани нафароне аст, ки мисли худаш гарданд. Аз ин рӯ ҳар якзиёии кишвар вазифадораст, кидартарбияиҷавонон саҳмгузорад. Кабирӣ ва атрофиёнионҳо,ки барои миллат нанганд ба ҷавонон фаҳмонем, ки ВАТАНХИЁНАТКОРРО ҲЕҶ ГОҲ НАМЕБАХШАД. Ҷавонони мо оила,авлод,миллат вадавлатро муқаддасдонанд.
Ин филми ҳуҷҷатӣ саривақтӣ буда, дар тарбияи ҷавонони банангу номуси миллати тоҷик нишон додани ин гуна муносибати ваҳшиёнаи хиёнаткоронаи нобахшандаи Ватан мебошанд.
Қайд кардан зарур аст, ки ин филми ҳуҷҷатӣ барои хулосаи дуруст баровардани ҷомеаи имрӯза мебошад,ки бояд фарзандони худро эҳтиёт кунанд, ки ба домирӯбоҳсифатон наафтанд.
Ҳошимова Шафоат Файзуллоевна устоди ДДХ